Reynir Traustason og strámenn

“[Ég] mun aldrei, aldrei geta kosið neitt það fyrirbæri sem ráðherrann [Davíð Oddsson] stendur fyrir… [Davíð]  er rekinn áfram af blindri heift en [Halldór Ásgrímsson] af hamslausri þrá fyrir að verða sjálfur forsætisráðherra… Þeir kunna að beita ofeldi án þess að hægt sé að sanna það… Þeir ætla að traðka í hermannaklossum sínum í rósagarði íslenskra fjölmiðla… Við þurfum marga góða, án Davíðs. Veltum borðum valdníðinganna.”

Þessi orð féllu hjá Reyni Traustasyni á útifundi á vegum Norðurljósa þegar fárið í kringum fjölmiðlafrumvarpið stendur sem hæst. Held að það sé ágætt að hafa þessa ræðu hans í huga þegar hann skrifar samsæriskenningar um sjálfstæðisflokkinn og spyrja sig hvort hann sé að skrifa eftir einhverjum ábyrgum heimildum eða búa til strámenn líkt og kollegi hans á Morgunblaðinu. Einnig er hollt að hugsa til þess hvort maður sem hefur látið jafn þung orð falla um stjórnmálaleiðtoga sé á annað borð hæfur til þess að skrifa um pólitík svo mark sé takandi á.

Nota bene, ég kaus VG í fyrra og hef því engra hagsmuna að gæta.

Kreppu til Íslands? Já takk.

Tengdó á kött sem er dekurdýr í orðins fyllstu merkingu. Þegar Simbi mjálmar þá er stokkið upp og soðinn fiskur. Ekki er sama hvernig fiskur er keyptur heldur verður það að vera Norðanfiskur, allt annað er óásættanlegt. Ef tengdó fer í burtu í 2-3 daga þá er Simbi ekki sáttur heldur fer í fýlu og tekur 1-2 daga. Ekki má koma annar köttur í heimsókn því þá móðgast kóngurinn á heimilinu og strunsar undir rúm. Þetta er samt hið vænsta grey og eina ástæðan fyrir þessum tiktúrum er að lífið hefur verið ljúft hjá honum. Allt fær hann upp í loppurnar og það er minnsta mál að kenna gömlum hundi að sitja miðað við að reyna venja Simba á eitthvað annað.

Simbi minnir mig um margt á hinn dæmigerða Íslending. Lífið hefur leikið við okkur síðustu árin og Ísland mælist á mörgum kvörðum ofarlega landið er borið saman við aðrar Evrópuþjóðir. Þessi skjóti uppgangur hefur þó ekki komið án kostnaðar.

Tökum sem dæmi eldsneytisverðið. Það hefur aldrei verið hærra og hvað gera Íslendingar? Hætta þeir að keyra úr Odda yfir í Árnagarð, þaðan yfir í Háskólabíó og burrast loks í Þjóðarbókhlöðuna? Nei, frekar myndu þeir kaupa sér annan bíl, helst jeppa sem engin not eru fyrir í Reykjavík. Frekar hringsóla þeir á bílaplaninu við World Class leitandi sér að betra stæði svo þeir þurfi nú örugglega ekki að labba meira en þeir þurfa. Úrræði Íslendinga er að kvarta yfir eldsneytisverðinu, bölva stjórnvöldum að lækka ekki álögur og keyra alveg jafn mikið og þeir gerðu áður. Ef ég á fataverslun og sel jafn mikið af buxum hvort sem ég rukka 5.000 krónur eða 10.000 krónur fyrir þær þá set ég að sjálfsögðu ekki 5.000 króna verðmiðann. Sama er með olíufélögin, eina leiðin til þess að fá þau til að lækka eldsneytisverðið er að kaupa minna bensín en áður.

Annað dæmi eru blessaðir stýrivextirnir. Hver fjármálaspekúlantinn á fætur öðrum keppist við að bölva Seðlabankanum okkar fyrir að hafa stýrivextina svona háa. Auðvitað eru rök sem segja að það skipti litlu máli nú til dags hvernig stýrivextirnir eru meðan fjármálaflæði er eins opið og það hefur verið. Fólk getur tekið lán í evrum og málið er dautt. Hins vegar er Seðlabankanum vorkunn. Íslendingar eiga nefnilega í stökustu erfiðleikum með að spara fyrir hlutunum sem þeim langar í. Við viljum flatskjáinn og utanlandsferðina okkar strax og borga seinna. 200.000 króna utanlandsferðin á árs greiðsludreifingu er komin upp í rúmlega 240.000 krónur þegar loksins er búið að borga af henni. Er ekki einfaldara að bíða með ferðina í eitt ár og leggja 15.000 krónur inn í banka í eitt ár? Maður mætti ætla það en það er ekki móðins að spara. Milljón í yfirdrátt á yfir 20% vöxtum er normið frekar en undantekning. Seðlabankinn er að reyna hafa vextina háa, meðal annars til þess að fólk spari frekar en eins og Simbi þá erum við orðin svo fjári góðu vön.

Þriðja og síðasta dæmið eru uppsagnir. Fyrir nokkru þá var einhverjum dúddum í álverinu við Straumsvík sagt upp. Þeir höfðu verið þarna í óratíma og eins og Simbi, orðnir kóngar í sínu ríki. Þegar þeir mjálmuðu þá áttu aðrir að hlaupa upp til handa og fóta. Þeir voru orðnir of miklir kóngar og of stórir fyrir sinn vinnustað og var því sagt upp. Allt varð brjálað í þjóðfélaginu; að fyrirtæki skyldi dirfast að segja gamalreyndum starfsmönnum upp og það rétt áður en þeir kæmust á aldur. Nú spyr ég, er það frétt ef fyrirtæki út í bæ ákveður að segja upp örfáum starfsmönnum? Á atvinnusvæði þar sem atvinnuleysi er sama og ekkert og auðveldara að fá vinnu heldur en að stela sleikjó af ungabarni? Það virðist vera því fyrir einhverjum misserum þá datt einhverjum snillingnum í hug að atvinnuveitendur ættu að gefa skýringu þegar þeir myndu segja upp starfsmönnum. Varla er orðum eyðandi í svoleiðis vitleysu en þó má benda á að líklega myndu stéttarfélög eitthvað segja ef hinn almenni launamaður þyrfti að rökstyðja í hvert skipti sem hann myndi segja upp sínu starfi. Þessi firring er komin vegna þess að uppsagnir þekkjast varla í höfuðborginni því fyrirtæki eiga oft og tíðum erfitt með að halda í sitt starfsfólk.

Staðreyndin er sú að til þess að við Íslendingar þroskumst eitthvað örlítið þá hefðum við gott af því að fá smávegis kreppu. Að þurfa hugsa hvernig skuli eyða hverri krónu sem kemur í búið er þroskandi og gerir góðæristímabilin enn betri. Íslendingar hafa verið á fylleríi síðustu ár og nú er tími til kominn fyrir smá þynnku. Aukið atvinnuleysi, hækkandi bensínverð og háir stýrivextir? Já takk. Mörg fyrirtæki og heimili munu fara illa en óhjákvæmilegt er að þetta tímabil komi. Betra er að fá það fyrr en seinna því ef við verðum of góðu vön í of langan tíma þá er líklegra en ella að við munum ekki sætta okkur við neitt annað en Norðanfisk.

Marga fjöruna sopið

Vinnuskólinn Blönduósi
Olís Blönduósi
Esso Blönduósi
Búnaðarbankinn Blönduósi
Særún
Mál og Menning, símsala (2-3 kvöld)
Bónusvídeó Grensásvegi (1 kvöld)
10/11 Grímsbæ
Golfklúbburinn Ós
KH hf
Íslandspóstur, bréfberi
Hrafnista Reykjavík
BM ráðgjöf
Morgunblaðið, útburður (1 dagur)

Og núna, Íslandspóstur, tollafgreiðsla. Hann Brynjar er veraldarvanur maður.

Beck Hansen

Óskatónleikarnir mínir væru órafmagnaðir tónleikar í litlum sal með Beck. Ég ætla að láta þennan draum verða að veruleika en þangað til verð ég að láta tölvuna nægja.

Geriði svo vel.

Mikið er vit í vænum haus

Sunna segir iðulega við mig: “heimskur er jafnan höfuðstór” og ég svara þá að bragði: “mikið er vit í vænum haus”. Báðar þessar setningar fóru í gegnum googleprófið og fékk mitt gullkorn enga niðurstöðu. Nú vil ég spyrja lesendur, hafið þið aldrei heyrt þetta máltæki áður?

Þó þið kannist kannski ekki við þetta þá er allavega komin niðurstaða á google. Tilganginum náð.

——————–

-Uppfært fimm mínútum síðar-

Af hverju er þetta ekki komið á google?

Síðasta bloggið um stjórnmál

Meðvitund mín um stjórnmál hefur aukist mikið á síðustu árum. Ekki er þar með sagt að ég sé einhverju nær um einhvern sannleika enda hver er hann svo sem?

Samt sem áður er ég meira og meira að furða mig á því hvers vegna ég pæli svona mikið í topic-i þar sem einhverjar hræður sem slást um 63 störf.

Alþingi er ekki samkunda þar sem hugsjónir eða réttlætiskennd skiptir mestu máli. Lykilorðin eru tvö, atvinna (með löngu sumarfríi) og völd.

Þegar þið lesið heimasíður hjá Birni Inga, Guðmundi Steingríms og fleiri kumpánum, sem gera hvað þeir geta til þess að mikla sínar skoðanir og gera lítið úr öðrum – þá snýst þetta bara um eitt – að ná völdum.

Meira þarf maður ekki að vita. Það er ósköp eðlilegt að minn gamli skólafélagi Birkir Jón skuli hafa verið harður á því fyrir kosningarnar ‘99 að þjóðvegurinn færi ekki burt frá Blönduósi en fyrir kosningarnar ‘03 þá var hann all for it. Skýringin var að sjálfsögðu að hann færðist um kjördæmi og hann þurfti ekki lengur stuðning Blönduósinga.

Það er reyndar ósanngjarnt að ég skuli taka kallræfilinn svona fyrir því hann er fjarri því að vera einn um svona tvískinnung. Ég get heldur ekkert að því gert að hann sé aðeins með stúdentspróf, hafi verið svipað latur í náminu og ég, mætti sjaldan eða aldrei í tíma (eins og ég) og hans eina atvinna á CV-inu hafi verið í banka þar til hann varð aðstoðarmaður félagsmálaráðherra. Hann er pottþétt meðal þeirra 63 hæfustu til þess að vera þingmaður svo ég bið hann velvirðingar á að taka hann sem dæmi.

Eina sem ég vildi segja í þessum pistli var að ég hef fengið nóg af þessum loddurum í atvinnuleit og ætla snúa mér að merkari hlutum í pistlum.

Heimapróf

Við fengum heimapróf í vinnusálfræðinni klukkan eitt í dag. Ég heyrði í Hlyn og hann var harður á því að þetta yrði búið fljótlega eftir kvöldmat. Ég var alveg sammála.

Klukkan er núna 04:53 að morgni og þetta er hvergi nærri búið. Er ekki búið að leggja af Brösteverðlaunin?

Hin fullkomna tvenna

Akureyrarfroða

Fréttastofa Stöðvar tvö hefur verið með einhvers konar “fréttaskýringu” síðustu kvöld. Umræðuefnið: Byggðastefnan á Íslandi.

1. hluti

2. hluti

3. hluti

4. hluti

Björn Þorláksson hefur síðustu fjögur kvöld farið yfir byggðarstefnu landsins (þó aðallega Norðurlands) og reynt að upplýsa hvernig ástandið er. Fyrstu tveir hlutarnir voru skítsæmilegir en þó kom lítið fréttnæmt út úr þeim. Í gær hins vegar, þriðja hlutanum, kom sprengja. Tekið var viðtal við Jón Þorvald Heiðarsson. Þessi mæti maður er fyrrverandi bekkjarbróðir minn í hagfræði og einnig kenndi hann mér vélritun í grunnskóla.

Núna er hann titlaður sem sérfræðingur hjá Háskólanum á Akureyri. Fyrir rúmlega ári kom hann með skýrslu sem átti að sýna hagkvæmni þess að stytta þjóðveginn með því að skera Blönduós af honum og setja hann hjá Svínavatni. Vitnum í helstu niðurstöðurnar:

“Það er þjóðhagslega hagkvæmt að leggja nýjan veg framhjá Svínavatni og stytta

þannig Þjóðveg 1 um 13 km. Samfélagslegur ábati framkvæmdarinnar er um 2,6

milljarðar króna og arðsemin er um 27%. Þessi framkvæmd er því líklega með þeim allra hagkvæmustu sem fyrirfinnast í landinu.”

Jahá, þetta er stór orð, sérstaklega þar sem hann tók ekki í reikninginn hvaða áhrif þetta hefði á Blönduós. Hversu mörg störf myndu glatast? Myndi íbúðarverð hrynja? Þessar breytur voru ekki teknar í reikninginn, þrátt fyrir að hann segi að þetta sé “þjóðhagslega hagkvæmt”. Er Blönduós staðsett á Svalbarða eða ekki á íslenskri lögsögu?

Þetta var smá útúrdúr. Í “fréttaskýringunni” var búið að tala um hvaða áhrif það hefði á bæjarfélög þegar starfsemi eins og fæðingarorlofssjóður var fluttur yfir á Hvammstanga og aðrar slíkar aðgerðir. Á eftir því kom viðtal við Jón heillinn. Þetta sagði hann:

“Á að halda landinu öllu í byggð? Það er kannski spurning sko hvort það eigi alltaf að eyða, hvað á maður að segja, mesta púðrinu í þá staði sem gengur verst. Hvort það ætti ekki frekar að byrja á hinum endanum, að ýta undir það sem gengur best og í þeirri von um að það smiti út frá sér.”

Viðtali lýkur.

Haaaaaaa? Náði ég þessu rétt? Tökum Hvammstanga sem dæmi, átti fæðingarorlofssjóðurinn sem sagt ekki að flytjast þangað?

Gott og vel, spilum aðeins með Jóni og gefum okkur að þetta sé rétt. Þá hefði starfsemin átt að flytjast til Borganess því Blönduós, Skagaströnd og Sauðárkrókur eru nú ekki beint að drepast úr velgengni, þó síður sé, og þá er Borganes og Akureyri þeir næstu staðir þar sem velgengni er. Hvernig í ósköpunum á velgengni á Akureyri að geta smitað sig yfir til Hvammstanga?

Fyrst og fremst vil ég þó spyrja Björn Þorláksson; hvers vegna spurðiru ekki blessaðan manninn betur út í þetta? Hvað meinaru með því að “smita út frá sér”?

Þetta er það sem Jónas Kristjánsson kallar kranablaðamennska og það af verstu gerð. Einhver álitsgjafi skrúfar frá krananum og ekkert er sagt við því. Engin önnur sjónarmið eða svo mikið sem múkk af gagnspurningum.

Björn Þorláksson hefur verið duglegur við þetta í gegnum tíðina. Hversu oft hefur maður fengið að heyra viðtöl frá áróðursmeisturum Akureyrar þar sem tíundaðir eru þeir kostir að færa þjóðveginn? Eftir svoleiðis fréttaflutning, hefur maður fengið að heyra álit Blönduósinga? Allt of sjaldan.

Þessi fréttaskýring er nákvæmlega sama froðan. Eyjafjarðasvæðið stendur ágætlega á meðan önnur svæði á Norðurlandi eru í skítnum. Jón Þorvaldur Heiðarsson vill meina að ríkið eigi að styrkja Eyjafjarðarsvæðið en skilja hin eftir. Hvernig getur maður skilið orð hans öðruvísi? Vertu úti vinur!

Hálfvitar í hagstjórn

Árni dýralæknir, fyrirgefiði, Árni fjármálaráðherra var að eipa eitthvað í Kastljósinu í kvöld. Kvartaði yfir að veitingahúsin hefðu ekki lækkað verðin út af vasklækkun.
Nú spyr ég, hvers vegna mega veitingahúsin ekki hirða ágóðann? Er það allt í einu orðið ólöglegt að hækka álagningu á vörum og þjónustu? Hver segir að við neytendur eigum endilega að hagnast á þessu? Á maður bara að kaupa allt sem blessaður Árni segir okkur?

Ó nei. Ég er hinn dæmigerði neytandi. Við förum endrum og eins út að borða og myndi ég vilja að sú þjónusta myndi lækka um einhver prósent? Auðvitað. Hef ég einhvern rétt á því að krefjast þess þó ríkið hafi verið að lækka vaskinn? Kommon.

Eini rétturinn sem ég hef er að mótmæla og það er eitthvað sem við Íslendingar erum ömurleg í. Þátturinn var fyrir nokkrum klukkutímum og ég man bara eftir að Nings og Kentucky hafa ekki lækkað. Þar sem Nings er þríupphitaður matur sem ég myndi ekki einu sinni bjóða mínum svarnasta óvin upp á, hvað þá sjálfum mér, þá skiptir það mig engu. Þegar ég kem næst suður þá verð ég löngu búinn að gleyma því að Kentucky hafa hækkað álagninguna.

Hvar liggur þá hundurinn grafinn? Jú, Geir, Árni og félagar eiga auðvitað að hafa svona hluti á hreinu. Það eru ótal leiðir færar í skattalækkunum. Ef samskonar upphæð hefði til dæmis verið varin í að lækka afnotagjald á ríkisútvarpinu eða eitthvað gáfulegra þá hefði ekki þurft að taka viðtal við Árna í Kastljósi.

Ég er nú langt í frá einhver hagfræðingur en ég tel mig hafa vott af heilbrigðri skynsemi í vopnabúrinu. Ef ríkisstjórnin hefði haft vott af henni þá væri þessi umræða óþörf. Auðvitað vill ríkisstjórnin hafa upphæðirnar sem sýnilegastar; það eru jú kosningar í nánd. Lækkun á nefskatti eða afnotagjöldum er engan veginn nógu sexí. Hins vegar tel ég nokkuð öruggt að þessar aðgerðir skila sér ekki allar til Gunnars og Guggu. Eigendur Nings og Kentucky hins vegar gildna og ég mun ekki gera neitt í því.

Það versta er að Árni og hinir leppalúðarnir geta heldur ekkert gert þrátt fyrir hótanir. Bear in mind, er það ekki í hæsta máta óeðlilegt að fjármálaráðherra okkar Íslendinga sé eitthvað að vasast í því hvað búðir, bakarar eða Bístró sé að leggja á vöruna sína? Ég hélt að þeir stæðu fyrir frjálshyggju, ekki kommúnisma.

Stærsta spurningin er samt þessi.

Hvers vegna í andskotanum hefur enginn fréttamaður spurt Árna dýralækni út í þetta?